Το Parental Reflective Functioning Questionnaire (Luyten, Mayes, Nijssens & Fonagy, 2017) μετρά τη «νοητικοποίηση» του γονέα — δηλαδή την ικανότητα να βλέπεις το παιδί σου ως ξεχωριστό άτομο με δικές του σκέψεις, συναισθήματα και προθέσεις, και να κατανοείς τη συμπεριφορά του μέσα από αυτά (αντί μόνο από το «τι έκανε»). Εξετάζει τρεις διαστάσεις: • «Προ-νοητικοποιητικοί τρόποι»: η τάση να ερμηνεύεις τη συμπεριφορά του παιδιού χωρίς να αναρωτιέσαι τι νιώθει (π.χ. «το κάνει επίτηδες για να με εκνευρίσει»). • «Βεβαιότητα για τον εσωτερικό κόσμο του παιδιού»: πόσο σίγουρος/η νιώθεις ότι ξέρεις τι σκέφτεται ή νιώθει — όπου και τα δύο άκρα δυσκολεύουν (η υπερβολική βεβαιότητα οδηγεί σε υποθέσεις, η πλήρης αβεβαιότητα σε αποσύνδεση). • «Ενδιαφέρον & περιέργεια»: το γνήσιο ενδιαφέρον για το τι περνά το παιδί και γιατί. Οδηγία: «Σκέψου το παιδί σου και πόσο ισχύει κάθε πρόταση για σένα.» Εργαλείο αυτοπαρατήρησης, όχι διάγνωσης.